Wat mij beweegt
Mijn naam is Francisca van Rhoon.
Wie ik ben en hoe ik werk zijn voor mij nauw met elkaar verbonden.
Ik ben nieuwsgierig naar mensen en naar wat er onder de oppervlakte meespeelt. Wat maakt dat iemand in beweging komt? Waarom loopt samenwerking soms vast? En wat is er nodig om elkaar, of jezelf, weer beter te verstaan?
Mijn loopbaan begon in de zorg, als verpleegkundige en operatieassistent. Daar heb ik van dichtbij geleerd hoe belangrijk aandacht, helderheid en menselijkheid zijn, juist op momenten dat het spannend of kwetsbaar wordt.
Later groeide mijn werk verder richting leidinggeven, organisatieontwikkeling, verandermanagement, interimmanagement en de begeleiding van mensen en teams. Daarnaast ben ik opgeleid als mediator en systemisch coach en heb ik mij verder verdiept in traumawerk en Reiki.
Wat mij daarin steeds is blijven raken, is de samenhang tussen mensen, samenwerking en de omgeving waarin zij werken. Soms lijkt een oplossing logisch, maar werkt zij toch niet. Dan is er vaak iets anders dat aandacht vraagt. Iets wat nog niet gezegd is, nog niet wordt gezien of geen plek heeft gekregen.
Opnieuw richting vinden
Ook mijn eigen leven heeft mijn manier van kijken gevormd. In een periode van enkele jaren werd ik letterlijk stilgezet door ingrijpende gebeurtenissen in mijn gezondheid.
Die periode heeft mij veel geleerd over kwetsbaarheid, herstel en opnieuw richting vinden. Niet als iets wat je even oplost, maar als een weg waarop je stap voor stap ontdekt wat nog klopt en wat niet meer.
Soms vraagt het leven je om los te laten wat vanzelfsprekend leek. Je werk, je gezondheid, je verwachtingen of een beeld van jezelf. Daarin kan ook rouw zitten. Niet alleen bij het verlies van een dierbare, maar ook bij het afscheid nemen van hoe het was.
Tegelijkertijd bracht die periode mij dichter bij wat voor mij wezenlijk is. Rust, verbinding, creativiteit, natuur en het leven zoals het zich aandient.
Hoe ik kijk en werk
Ik geloof dat licht en donker, kracht en kwetsbaarheid en weten en niet-weten naast elkaar mogen bestaan. We hoeven niet altijd één kant te kiezen of direct een oplossing te vinden.
Wat we wegduwen, verdwijnt meestal niet. Het blijft onder de oppervlakte aanwezig en laat zich vroeg of laat opnieuw zien. Juist wanneer we zonder oordeel durven kijken naar wat er is, ontstaat ruimte voor ontmoeting, eerlijkheid en beweging.
Dat betekent niet dat we eindeloos blijven onderzoeken. Stilstaan is geen doel op zich. Het helpt om beter te begrijpen wat aandacht vraagt, zodat er van daaruit weer een volgende stap mogelijk wordt.
Ik combineer praktische ervaring en nuchterheid met een open blik voor wat er onder de oppervlakte meespeelt. Ik werk vanuit rust en betrokkenheid, maar draai niet om dingen heen. Soms is ruimte nodig. Soms een duidelijke vraag, een besluit of een eerste concrete stap.
In mijn begeleiding werk ik niet vanuit één vaste methode. Soms ontstaat inzicht door een gesprek, soms door stilte, beweging of aandacht voor wat het lichaam aangeeft. Als het passend is, kan ook Reiki onderdeel zijn van de begeleiding. Niet als kant-en-klare oplossing, maar als een andere ingang om te vertragen, te ervaren en opnieuw contact te maken met wat aandacht vraagt.